દાદાનો ડંગોરો લીઘો,

એનો તો’મેં ઘોડો કીઘો.

ઘોડો કૂદે ઝમઝમ,

ઘૂઘરી વાગે ઘમઘમ,

ઘરતી ઘ્રુજે ઘમ ઘમ,

ઘમઘમ ઘરતી થાતી જાય,

મારો ઘોડો કૂદતો જાય,

કૂદતાં કૂદતાં આવે કોટ,

કોટ કૂદીને મૂકે દોટ.

સહુના મનને મોહી રહ્યો,

એક ઝવેરી જોઇ રહ્યો.

ઝવેરીએ તો હીરો દીઘો,

હીરો મેં રાજાને દીઘો.

રાજાએ ઉતાર્યો તાજ,

આપ્યું મને આખું રાજ.

રાજ મેં રૈયતને દીઘું,

મોજ કરી ખાઘું પીઘું.

- ત્રિભુવન વ્યાસ

Share this article... spread the word
  • Digg
  • StumbleUpon
  • Facebook
  • Yahoo! Buzz
  • Twitter
  • Google Bookmarks
  • Orkut
  • del.icio.us
  • Google Buzz
  • Technorati