અંતરની અનુભૂતીનો અ-ક્ષર ધ્વનિ
જે હતા મિત્રો – સારસ્વત
Aug 30th
ભીના ભરપૂર કાંટાળા, લીલેરા જે હતા મિત્રો;
હવે ખડકો અને રણ રણ, ગયા બદલાઈ સૌ મિત્રો.
અમારી સહેજ અમથી લાગણી આંબા થઈ ફળતી;
લઈ સોગંદ ખારાપાટના રઝળાવતા મિત્રો.
કદી ડુંગર નથી માંગ્યા, ન માગ્યા ધોધમારો કંઈ;
મૂઠી બે હાસ્ય, ખોબો જળ, છતાં ટટળાવતા મિત્રો.
અમારી પણ હતી દુનિયા, હતી ધૂળનેય મહેકાવી;
પડી છે એ જ આંખોમાં, સમજતા કેમ ના મિત્રો.
- સારસ્વત
| Print article | This entry was posted by AksharNaad.com on August 30, 2008 at 12:01 AM, and is filed under કવિતા, ગઝલ તથા સર્વ પદ્ય. Follow any responses to this post through RSS 2.0. You can leave a response or trackback from your own site. |
about 2 years ago
આ ‘સારસ્વત’ કોણ છે? બહુ જ સરસ લખ્યું છે -
ગુસ્સે થયા જો લોક તો પથ્થર સુધી ગયા
પણ દોસ્તોના હાથ તો ખંજર સુધી ગયા.
સામી છાતીના પ્રહારોમાં નથી સરખાપણું
પીઠ પાછળ ઘા કરે એ મિત્ર હોવા જોઈએ.
about 2 years ago
this is so true..it hurts really bad your friends leave you behind
those friends who you thought were true ones and gonna be there forever with u
about 2 years ago
Saraswatji-
tamara kawya ma ek-dam satya chhe,
kharekhar yare gulabma-thi jyare madh nichowai
jai tyare koine shu jaru chhe.Mito hameshs pith
pachdaj kha mare chhe. kavita wanchin dil daddadu thi gayu.
Commentby:
Chandra.
about 2 years ago
સુંદર ગઝલ…
about 1 year ago
hello jigneshbhai,
nice to c ur work…i like to talk with you on phone kindly send me ur number so i can call u
thanking you