આજે પ્રસ્તુત છે શ્રી શૂન્ય પાલનપુરી સાહેબની એક ગઝલ અને તેમના જ સ્વરમાં એ ગઝલપઠન. ગુજરાતી બ્લોગર અને વડીલ શ્રી માવજીભાઈને તેમના મિત્ર શ્રી ભાવેશભાઈ પટ્ટણી પાસેથી મળેલ આ દુર્લભ ક્લિપ અક્ષરનાદને પાઠવી તે બદલ તેમનો ખૂબ ખૂબ આભાર. શૂન્ય પાલનપુરી સાહેબના સ્વરમાં તેમની ગઝલોના પઠનની આ તથા આવી અનેક ઑડીયો ક્લિપ અક્ષરનાદને તેમણે પાઠવી છે. આપણે તેમને સમયાંતરે માણતા રહીશું.

આંખો મળી અને હૈયાને બળતરા મળી, શમાની યાદમાં સદાકાળ બળતા રહેતા પતંગીયાનું નસીબ પેલા શમા પર કુરબાન થઈને બળી જતા પતંગીયા સાથે સરખાવીએ તો કોણ વધુ સુખી લાગે? પ્રીત તો સતત વધતી જ રહેવાની, અને એની સાથે પ્રીતમાં મળતી મુશ્કેલીઓ પણ વધવાની, ગમે તેવા મુશ્કેલ સંજોગને આધીન રહીને પ્રેમ માટે જીવવાનું જેમને ફાવી ગયું છે એવા લોકો માટે પણ પ્રીતની કેડી સુંવાળી તો નથી જ. પ્રેમની અને પ્રેમીઓના હૈયાની આવી જ વાતો અનેક અર્થો સાથે પ્રસ્તુત ગઝલમાં નિર્દિષ્ટ છે. આશા છે શ્રી શૂન્ય સાહેબની આ ગઝલ તેમના જ સ્વરોમાં સાંભળવી સૌને ગમશે.

ગઝલપઠન – મળી આંખ તે દી’થી બળવું શરૂ છે…
સ્વર – શ્રી શૂન્ય પાલનપુરી

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

મળી આંખ તે દી’થી બળવું શરૂ છે,
હવે તો જીવન એક ઉકળતો ચરુ છે.

હવે પ્રીતનો તાગ મુશ્કિલ છે પ્યારા,
હતું બીજ કાલે જે આજે તરુ છે.

એ થનગનતા હૈયાને દીવાલ કેવી,
પગે શૃંખલા જેને મન ઘુંઘરુ છે.

સુંવાળી નથી દોસ્ત કર્તવ્ય કેડી,
ગુલાબોથી ઝાઝા અહીં ગોખરુ છે.

નયનને કહો નામ બોળે ન દિલનું,
સંયમમાં એની કંઈક આબરુ છે.

હો શંકા તો લાવો છબી ને મિલાવો,
સ્વયં ‘શૂન્ય’ રૂપે ખુદા રૂબરૂ છે.

– શૂન્ય પાલનપુરી