Comments on: મા કેમ મરી ગઈ? – કોઈચી એગુચી (14 વર્ષનો છોકરો)

By: $u$hma Mevacha

$u$hma Mevacha — Wed, 03 Mar 2010 06:08:27 +0000

ખુબ જ સરસ….

By: Vibhav

Vibhav — Tue, 23 Feb 2010 17:48:45 +0000

I heartly congratulate you for catering so much your efforts in Guj literature. I appreciate your efforts.

By: Lata Hirani

Lata Hirani — Tue, 09 Feb 2010 16:30:10 +0000

આ વાંચીને આંખ ન છલકાય તો જ નવાઇ……

લતા હિરાણી

By: Rajiv Shah

Rajiv Shah — Sun, 07 Feb 2010 07:05:19 +0000

ખુબ જ હદય ને સ્પર્શ …………….very touchy

By: Hiral Vyas "Vasantiful"

Hiral Vyas "Vasantiful" — Sat, 06 Feb 2010 07:12:37 +0000

ખુબ જ હ્રદયસ્પર્શી વાર્તા.

“ભણીગણીને બીજું મારે એ શોઘી કાઢવું છે કે જે માણસ મને પોતાનું ખેતર વેચે તેને મુસીબતમાં મૂક્યા વિના હું ચોખાનું ખેતર કઈ રીતે ખરીદી શકું?”

કોઇને મુસીબતમાં મુક્યા વગર પોતાનો માર્ગ કાઠવાનો વિચાર માત્ર કેટલો ઉત્તમ છે. અદ્ભૂત.

By: rakesh

rakesh — Sat, 06 Feb 2010 05:17:08 +0000

This is Hero…. in real life

By: Sharad

Sharad — Fri, 05 Feb 2010 13:16:43 +0000

વાન્ચતા વાન્ચતા આન્ખ ભીની થઇ ગઇ. વાત જ્યારે હ્ર્દયમાથી આવતી હોય ત્યારે એક અસર પેદા કરે છે. બુદ્ધિ ની વાત બુદ્ધિ સુધીજ મર્યાદિત રહે છે. બાળક ના હ્ર્દય મા ઉઠતા ભાવો અને લાગણીઆઓ આપણી આન્ખ ન ભીન્જવી જાય તો કદાચ આપણા માણસ હોવા પર શક પેદા થાય. ખૂબ સુન્દર અને હ્રદય્ન્ગમ્.

By: Kaushik Gadariya

Kaushik Gadariya — Fri, 05 Feb 2010 10:33:10 +0000

Really, its not a story its a life…and above all a life from the eyes of 14 years old.. How much a 14 years old boy can suffer and still manages to find his ways… ખરેખર અદભુત…

By: nilam doshi

nilam doshi — Wed, 03 Feb 2010 04:27:50 +0000

very touchy… અગાઉ વાંચેલી હતી..અહી ફરી એકવાર…

By: Brinda

Brinda — Tue, 02 Feb 2010 05:41:45 +0000

ખુબ જ સંવેદનશીલ વર્ણન! ૧૪ વરસનો છોકરો કેટલું દુઃખ વેઠી શકે અને બીજાના દુઃખને પણ સમજી શકે તે ઘણી ઉમદા બાબત છે! અને શિક્ષક પણ કેટલી કાળજી રાખે પોતાના વિદ્યાર્થીઓની. પછી બાળકો વિદ્યાવ્યસની ન બને તો જ નવાઇ!!